Hallo allemaal,
We zijn er!! Een half uurtje geleden zijn we door de douane gelopen en kicken nu af met een kopje Starbucks koffie. Vervolgens proberen we auto te huren om door te rijden naar Harkstede. We kijken er naar uit om jullie allemaal weer te zien.
Groetjes,
Henk, Samantha, Thijs, Sanne en Daan
dinsdag 12 augustus 2008
maandag 11 augustus 2008
Toronto Airport
Hi allemaal,
Dit is ons laatste nieuws vanuit Canada. Het is nu kwart voor vijf en over anderhalf uur vliegen we terug. Iedereen is gespannen/uitgelaten/druk/zenuwachtig. Veel dubbele gevoelens maar: HET KOMT WEL GOED!!
Gisteren een beetje bijkomen van ons dagje Canada's Wonderland. In de middag hebben we Toronto maar eens verkent. Ik moet eerlijk zeggen dat ik na een kwartiertje de taxi's al aardig bij kon houden (of tegen kon houden!!). Elk gaatje dat ze zien duiken ze in, wat het ritje naar de CN-Tower haast tot een ritje in de achtbaan maakte ( en daar waren we wel aan gewend!!). 
Bij de CN-Tower aangekomen bleek er een wachtrij van twee uur te zijn. Omdat we al een aantal malen op de Calgary Tower waren geweest, hebben we maar van de buitenkant een paar foto's gemaakt en zijn van het uitgespaarde geld lekker gaan eten. 
De lekkere ribbetjes en chicken-fingers gingen er prima in. Om een uur of 8 waren we weer thuis en zijn we alles gaan inpakken en na een filmpje lagen we om een uur of 11 in bed.
Bij de CN-Tower aangekomen bleek er een wachtrij van twee uur te zijn. Omdat we al een aantal malen op de Calgary Tower waren geweest, hebben we maar van de buitenkant een paar foto's gemaakt en zijn van het uitgespaarde geld lekker gaan eten. De lekkere ribbetjes en chicken-fingers gingen er prima in. Om een uur of 8 waren we weer thuis en zijn we alles gaan inpakken en na een filmpje lagen we om een uur of 11 in bed.Vandaag zijn we een beetje op tijd opgestaan, hebben de laatste spulletjes 
ingepakt en zijn naar Guelph gereden om mijn nicht Savannah nog vlug even te zien. Ze was het weekend naar Montreal geweest en moest vandaag weer werken, dus dit was de enige manier om haar nog te zien. Leuk om even haar werk en baas te zien. Omdat het ondertussen een uur of twaalf was, had ze haar lunchbreak, zodat we haar even mee konden nemen naar Eggcetera, een leuk restaurantje in Guelph. Goed om haar nog even te zien en bij te kletsen voordat we terug gaan. Na een superdikke hamburger hebben we haar teruggebracht en zijn snel doorgereden Pearson Airport.
Toevallig zomaar in 1 keer de goede Terminal binnengereden, de auto, na een rit van in totaal 5000 km, ingeleverd en op naar de balie. We waren zo'n beetje de eerste dus alles was snel geregeld zodat ik nu nog even tijd had om de Blog bij te werken. Ons vliegtuig staat al keurig klaar bij de gate en over 25 minuten kunnen we boarden. Over ongeveer 9 uur arriveren we (als alles goed gaat) op Schiphol, waar we een auto gereserveerd hebben om naar Harkstede te rijden. Het einde van een lange tocht.
ingepakt en zijn naar Guelph gereden om mijn nicht Savannah nog vlug even te zien. Ze was het weekend naar Montreal geweest en moest vandaag weer werken, dus dit was de enige manier om haar nog te zien. Leuk om even haar werk en baas te zien. Omdat het ondertussen een uur of twaalf was, had ze haar lunchbreak, zodat we haar even mee konden nemen naar Eggcetera, een leuk restaurantje in Guelph. Goed om haar nog even te zien en bij te kletsen voordat we terug gaan. Na een superdikke hamburger hebben we haar teruggebracht en zijn snel doorgereden Pearson Airport. Toevallig zomaar in 1 keer de goede Terminal binnengereden, de auto, na een rit van in totaal 5000 km, ingeleverd en op naar de balie. We waren zo'n beetje de eerste dus alles was snel geregeld zodat ik nu nog even tijd had om de Blog bij te werken. Ons vliegtuig staat al keurig klaar bij de gate en over 25 minuten kunnen we boarden. Over ongeveer 9 uur arriveren we (als alles goed gaat) op Schiphol, waar we een auto gereserveerd hebben om naar Harkstede te rijden. Het einde van een lange tocht. Zeg, iedereen de groeten, een goede nachtrust en ........ tot ziens!!!
Henk
zondag 10 augustus 2008
Canada's Wonderland
Hi allemaal,
We zijn in Toronto!!
Afgelopen vrijdagmorgen in de stromende regen de tent afgebroken en via prachtige wijngaarden terug gereden richting Toronto. Op aanraden van Hans zijn we terechtgekomen in het Howard Johnson Hotel in Brampton, een voorstad van Toronto. Gisteren moesten we een belofte aan de kinderen aflossen: een bezoek aan Canada's Wonderland, het grootste amusementspark van Canada, ongeveer een half uurtje rijden van het Hotel.
De dag begon prachtig, blauwe luchten en heerlijk warm. Net in het park aangekomen begon het te betrekken en na twee ritjes in RollerCoasters begon het te regenen!! Vanaf dat moment is het niet meer droog geweest en wij liepen rond in hempjes, korte broek en sandalen........ Na drie uurtjes achtbanen en draaimolens waren we door en door nat en ijskoud. Snel naar de auto (wat zijn verwarmde stoelen toch heerlijk!!) en terug naar 
het hotel. In het hotel hebben we ons snel omgekleed, regenjassen meegenomen en ..................... snel terug naar Canada's Wonderland. Toen we daar, in de stromende regen, om een uur of 5 weer aankwamen hadden we nog 5 uur te gaan tot het park om 10 uur 's avonds sloot. 
Vanwege het slechte weer waren de meeste mensen weggegaan dus we hadden haast geen line-ups!! Dus van de ene in de andere achtbaan, met tussendoor af en toe een pauze vanwege onweer.
het hotel. In het hotel hebben we ons snel omgekleed, regenjassen meegenomen en ..................... snel terug naar Canada's Wonderland. Toen we daar, in de stromende regen, om een uur of 5 weer aankwamen hadden we nog 5 uur te gaan tot het park om 10 uur 's avonds sloot. 
Vanwege het slechte weer waren de meeste mensen weggegaan dus we hadden haast geen line-ups!! Dus van de ene in de andere achtbaan, met tussendoor af en toe een pauze vanwege onweer.Om een uur of 8 werd het eindelijk droog en konden we zelfs nog een paar uurtjes droog heen en weer geschud worden in achtbanen met namen als de Dragon Fire, Behemoth, the Wild Beast, Vortex, the Fly, Black Lot Stunt Coaster, etc en 
ander rides zoals de Drop Tower (een val van ongeveer 50 meter), Orbiter, etc. Fantastisch gezicht hoor, in het donker in de achtbaan met een mooi uitzicht op een verlicht Toronto. Omdat we aan het einde bijna weer droog waren, was het tijd voor een rit in de Timberwolf Falls, een wild waterbaan waarbij je zeiknat wordt!! Hoezo een gekke familie............... Als toetje (om weer een beetje droog de auto in te gaan) nog vlug in een paar atracties totdat de boel om 10 uur dichtging.
ander rides zoals de Drop Tower (een val van ongeveer 50 meter), Orbiter, etc. Fantastisch gezicht hoor, in het donker in de achtbaan met een mooi uitzicht op een verlicht Toronto. Omdat we aan het einde bijna weer droog waren, was het tijd voor een rit in de Timberwolf Falls, een wild waterbaan waarbij je zeiknat wordt!! Hoezo een gekke familie............... Als toetje (om weer een beetje droog de auto in te gaan) nog vlug in een paar atracties totdat de boel om 10 uur dichtging.Vandaag waarschijnlijk niet veel bijzonders (behalve kleren wassen en de boel goed inpakken) en morgen moeten we om een uur of 3 's middags op het vliegveld zijn (een half uurtje rijden van hier). Als alles goed gaat komen we dinsdag morgen om 7.45 aan op Schiphol, waar we een auto gehuurd hebben waarmee we naar Harkstede kunnen rijden. Bedankt voor alle steun en leuke reacties de afgelopen weken en tot ZIENS.
De mooi verlichte fonteinen in Canada's WonderlandKnuffel,
Henk
donderdag 7 augustus 2008
Ontario PartII
Hi allemaal,
Na een tripje van zo'n 300 km zijn we afgelopen dinsdag aangekomen in Niagara Falls. Samantha had dit keer voor ons een fantastische camping uitgezocht (met zwembad voor de kids) zodat we hier nu al 2 nachten bivakkeren. Het is hier heerlijk rustig en we zitten op nog geen 10 minuten van de Falls af.
Gisteren zijn we 's morgens een beetje op tijd naar de falls gereden en hebben onszelf een "adventure pass" aangeschaft. Met deze pas krijg je toegang tot een viertal hoofdatracties. Wij met onze passen snel naar de eerste toe: Jouney behind the falls, waarbij je met een tunnel naar een observatiedek loopt pal bij de watervallen en verder zelfs achter de watervallen langs loopt. Toen we met onze passen netjes in de rij stonden vertelde een medewerker ons dat we eerst met onze pas een ticket moesten halen. Dus snel in de (lange) rij gaan staan en onze tickets gehaald, waarop stond dat we over ruim een uur aan de beurt waren voor onze journey!! Slim als we zijn, dachten we dat we in dat uur dan maar snel een kaartje moesten halen voor de boot die je naar de watervallen vaart. Toen we na een half uurtje lopen daar aankwamen............ hoefde je daar geen speciale ticket voor te halen!!! Snel teruggelopen naar de "journey", en daar aangekomen bleek de lift kapot te zijn zodat de wachttijden opgelopen waren tot...... onbekend. Op aanraden van een vriendelijke medewerker zijn we toen eerst maar wat anders gaan doen, de "butterfly conservatory". 
Met een speciale bus zijn we daarheengereden en na tickets te hebben gehaald (ja, ja, die waren hier wel weer nodig) en een uur te hebben gewacht in de prachtige botanische tuin (zeker de moeite waard) de vlindertuin ingelopen. Prachtig en erg indrukwekkend. Duizenden mooie vlinder en prachtige planten.
Met een speciale bus zijn we daarheengereden en na tickets te hebben gehaald (ja, ja, die waren hier wel weer nodig) en een uur te hebben gewacht in de prachtige botanische tuin (zeker de moeite waard) de vlindertuin ingelopen. Prachtig en erg indrukwekkend. Duizenden mooie vlinder en prachtige planten.
Na hier een half uurtje te hebben rondgelopen, zijn we met de bus doorgereden naar de "white water walk" waar je met een lift naar de wildstromende rivier gebracht werd voor een rustgevende wandeling. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik na 4 uur (te) veel wachten en (te) veel mensen ook wel aan een rustgevende wandeling toe was.
Na de wandeling kon ik er weer vol goede
moed tegen aan en zijn we doorgereden naar "the maid of the mist", een prachtige boottocht naar de watervallen, waarbij iedereen netjes een poncho aangereikt kreeg om niet te nat te worden. Bij een graadje of 28 vond de familie Nijeboer echter na vijf minuten al dat het te warm was voor een poncho en warm genoeg voor een stevige douche!! Zonder lange wachtrijen (het was ondertussen al 16.30 uur) snel de boot op en varen maar. Dit was 
ongetwijfeld het meest indrukwekkende van de Niagara Falls. Zo dicht bij die inmense watervallen en de kracht die daarin schuilt. Dan voel je je als mens wel erg klein hoor. En dan te bedenken dat sommige mensen zich er in een ton vanaf lieten vallen in het verleden........... De douche werkte trouwens ook prima en een zeiknatte familie Nijeboer verliet, omringt door blauwe smurfen de boot.
moed tegen aan en zijn we doorgereden naar "the maid of the mist", een prachtige boottocht naar de watervallen, waarbij iedereen netjes een poncho aangereikt kreeg om niet te nat te worden. Bij een graadje of 28 vond de familie Nijeboer echter na vijf minuten al dat het te warm was voor een poncho en warm genoeg voor een stevige douche!! Zonder lange wachtrijen (het was ondertussen al 16.30 uur) snel de boot op en varen maar. Dit was 
ongetwijfeld het meest indrukwekkende van de Niagara Falls. Zo dicht bij die inmense watervallen en de kracht die daarin schuilt. Dan voel je je als mens wel erg klein hoor. En dan te bedenken dat sommige mensen zich er in een ton vanaf lieten vallen in het verleden........... De douche werkte trouwens ook prima en een zeiknatte familie Nijeboer verliet, omringt door blauwe smurfen de boot.
Snel doorlopen naar onze laatste atractie, de Journey behind the falls. Iets minder indrukwekkend dan de boot maar toch ook zeker de moeite waard. Hier kregen we gele poncho, maar de kinderen hadden de smaak te pakken zodat ook deze droog in onze voorraad souveniers verdwenen.
Na een wat boodschapjes en een hamburger bij de Wendy's keerden we om een uur of zeven huiswaards. Na een aarzelend begin was het bezoek aan de Falls toch zeker de moeite waard, wat we voor geen geld wilden missen.
Zoals het er nu uitziet, gaan we vandaag hier de omgeving een beetje verkennen en vertrekken we morgen naar Toronto om wat dingen te bekijken. Een volgende update volgt z.s.m. Bedankt voor alle leuke reacties en tot schrijfs/ziens.
Henk
dinsdag 5 augustus 2008
Ontario part I
Hi allemaal.
Vrijdag was onze tweede rustdag ( na de eerste rust/spuugdag in Steinbach) en die hebben we gebruikt om Thunderbay te bekijken en in het bijzonder het Terry Fox monument. Het feit wil dat de film over zijn Marathon of Hope net enkele dagen daarvoor op televisie was, dus de kids begrepen prima waar het over ging. 's Avonds hebben we lekker Weeners geroosterd boven ons kampvuur en daarna een filmpje gekeken in de tent!! Ja, ja, zo'n laptop is niet alleen makkelijk om je weblog bij te houden....
Zaterdag zijn doorgereden naar even voorbij Wawa waar Samantha dacht een mooie camping gevonden te hebben in het provinciale park pal aan Lake Superior. De camping lag inderdaad pal aan Lake Superior, maar ook pal aan de Highway!! De vrachtwagen reden op nog geen 10 meter van onze tent, met alleen een paar bosjes en kleine boompjes als scheiding. Als je in de slaapzak lag, had je de neiging om je voeten in te trekken als er weer zo'n groot monster voorbij kwam.... Ondanks dat we niet graag op zondag reizen, toch maar de volgende dag onze spullen opgepakt omdat we haast geen oog dicht hadden gedaan, en via highway 6 doorgereden naar Mantoulin Island. Hier vonden we een heerlijke camping aan het water waar we na een lekker bord spaghetti, een frisse duik en een heerlijk ijsje, onze (te) warme slaapzakken opzochten.
Gistermorgen na het ontbijt zijn we vertrokken richting de Ferry die ons naar Tobermory zou brengen. We hadden natuurlijk geen reservering zodat we boot van 1.30 aan ons voorbij moesten laten gaan, en hebben gewacht tot die van 5.50 uur. Onze tijd hebben we doorgebracht met een bezoek aan historische musea, handcraft winkeltjes en zonnen. De boot was voor de kinderen een belevenis. 
De meren zijn zo groot dat je de overkant absoluut niet kan zien, en je het idee hebt op een zee te varen en het op en afrijden is reuze spannend!!! Na anderhalf uur varen zetten we weer voet op vaste land en om een uur of half tien waren we in het Days Inn hotel in Owen Sound, maar we moesten nog eten. 
Vlug de spullen in onze kamer gelegd, snel naar Pizza Pizza gereden en daarna hebben we ons tegoed gedaan aan de pizza en chicken wings op onze hotelkamer. Om ongeveer 11.30 ging het licht uit..........
Ja hoor, hij is weer beter. De afgelopen periode was blijkbaar toch een beetje inspannender dan ik had gedacht en als je dan tot rust komt, kak je in. Koorts, spugen en maagkrampen en een onbestemd onrustig gevoel was het gevolg. Afgelopen donderdag ging het allemaal weer redelijk goed gelukkig, zodat we weer in onze Buick zijn geklommen en naar de omgeving van Thunderbay vertrokken. Vlak voor Thunderbay vonden we om een uur of 6 een leuke camping in het provinciale park Kakabeka Falls. 
De falls bleken prachtige 40 meter hoge watervallen die je in je tent nog kon horen. Heerlijk rustgevend. Lekker een vuurtje gestookt en onze laatste restjes eten opgemaakt. Daarna een beetje op tijd het bed ingedoken. 's Morgens vroeg om een uur of 5 kwamen wij er achter hoe Thunderbay aan z'n naam kwam........... Een anderhalf uur durende thunderstorm deed ons en onze tent aardig trillen. Gelukkig hebben we na de tijd nog een paar uurtjes geslapen zodat we wel lekker uitgerust opstonden. Het klimaatverschil tussen Alberta en de rest van het land is trouwens groot. Niet zozeer de temperatuur overdag, maar vooral de vochtigheidsgraad en de nachttemperatuur. In Alberta is het droog ook al is het warm overdag en 's nachts daalt de temperatuur tot een graag of 10-12 ook al is het 28 graden overdag!! In de rest van het land is het zweten geblazen, zowel overdag als 's nachts!!
De falls bleken prachtige 40 meter hoge watervallen die je in je tent nog kon horen. Heerlijk rustgevend. Lekker een vuurtje gestookt en onze laatste restjes eten opgemaakt. Daarna een beetje op tijd het bed ingedoken. 's Morgens vroeg om een uur of 5 kwamen wij er achter hoe Thunderbay aan z'n naam kwam........... Een anderhalf uur durende thunderstorm deed ons en onze tent aardig trillen. Gelukkig hebben we na de tijd nog een paar uurtjes geslapen zodat we wel lekker uitgerust opstonden. Het klimaatverschil tussen Alberta en de rest van het land is trouwens groot. Niet zozeer de temperatuur overdag, maar vooral de vochtigheidsgraad en de nachttemperatuur. In Alberta is het droog ook al is het warm overdag en 's nachts daalt de temperatuur tot een graag of 10-12 ook al is het 28 graden overdag!! In de rest van het land is het zweten geblazen, zowel overdag als 's nachts!!
Vrijdag was onze tweede rustdag ( na de eerste rust/spuugdag in Steinbach) en die hebben we gebruikt om Thunderbay te bekijken en in het bijzonder het Terry Fox monument. Het feit wil dat de film over zijn Marathon of Hope net enkele dagen daarvoor op televisie was, dus de kids begrepen prima waar het over ging. 's Avonds hebben we lekker Weeners geroosterd boven ons kampvuur en daarna een filmpje gekeken in de tent!! Ja, ja, zo'n laptop is niet alleen makkelijk om je weblog bij te houden....
Zaterdag zijn doorgereden naar even voorbij Wawa waar Samantha dacht een mooie camping gevonden te hebben in het provinciale park pal aan Lake Superior. De camping lag inderdaad pal aan Lake Superior, maar ook pal aan de Highway!! De vrachtwagen reden op nog geen 10 meter van onze tent, met alleen een paar bosjes en kleine boompjes als scheiding. Als je in de slaapzak lag, had je de neiging om je voeten in te trekken als er weer zo'n groot monster voorbij kwam.... Ondanks dat we niet graag op zondag reizen, toch maar de volgende dag onze spullen opgepakt omdat we haast geen oog dicht hadden gedaan, en via highway 6 doorgereden naar Mantoulin Island. Hier vonden we een heerlijke camping aan het water waar we na een lekker bord spaghetti, een frisse duik en een heerlijk ijsje, onze (te) warme slaapzakken opzochten.
Gistermorgen na het ontbijt zijn we vertrokken richting de Ferry die ons naar Tobermory zou brengen. We hadden natuurlijk geen reservering zodat we boot van 1.30 aan ons voorbij moesten laten gaan, en hebben gewacht tot die van 5.50 uur. Onze tijd hebben we doorgebracht met een bezoek aan historische musea, handcraft winkeltjes en zonnen. De boot was voor de kinderen een belevenis. 
De meren zijn zo groot dat je de overkant absoluut niet kan zien, en je het idee hebt op een zee te varen en het op en afrijden is reuze spannend!!! Na anderhalf uur varen zetten we weer voet op vaste land en om een uur of half tien waren we in het Days Inn hotel in Owen Sound, maar we moesten nog eten. 
Vlug de spullen in onze kamer gelegd, snel naar Pizza Pizza gereden en daarna hebben we ons tegoed gedaan aan de pizza en chicken wings op onze hotelkamer. Om ongeveer 11.30 ging het licht uit..........Vandaag (dinsdag) willen we doorijden naar de Niagara Falls en daar op zoek gaan naar een camping. Daarna zien we wel weer verder.
Zeg, allemaal bedankt voor jullie meelevende e-mailtjes en tot spoedig ziens!!
Big hug,
Henk
woensdag 30 juli 2008
Manitoba
Hallo allemaal,
Dinsdagochtend zijn we vertrokken vanuit Regina richting Manitoba. Henk voelde zich niet echt lekker (buikpijn, misselijk, overgeven, warm) dus ik heb dit stuk gereden. Na de nodige plaspauzes kwamen we tegen 5 uur in Winnipeg aan. We zijn op zoek gegaan naar een hotel vlak buiten Winnipeg. Henk voelde zich echt beroerd dus leek ons dit de beste oplossing. Weer niet kamperen! Vooral de kinderen waren telleurgesteld maar hadden wel door dat papa echt geen tent op kon zetten.
In het plaatsje Steinbach vonden we een Days Inn hotel (hetzelfde als in Regina) met een zwembad! We hebben Henk in bed gelegd en zijn boodschappen gaan doen. Na te hebben gegeten op onze hotelkamer (kippesoep uit de magnetron, stokbrood, yoghurt en fruit) ben ik met de kids het zwembad ingedoken. We hadden het hele zwembad voor ons alleen.......
Midden in de nacht merkte ik wel dat Henk lag te draaien en te woelen. Koorts!
Kortom, we hebben besloten om vandaag (woensdag) in het hotel te blijven. Henk moet eerst een beetje beter worden voordat we onze reis (hopelijk morgen) voortzetten richting Ontario.
Iedereen is bezorgd om Henk. Het is lief om te zien hoe de kids voor hem zorgen. 'Papa, wil je nog wat eten, wat drinken?' Alles blijft er in ieder geval in!
Vanmiddag ga ik met de kinderen op zoek naar het mennonietendorp hier in de buurt. Het is een soort museum waarin ze allerlei ambachten laten zien. En waarschijnlijk liggen we vanavond weer in het zwembad.
Het weer is hier bewolkt maar wel warm.
Een hele dikke knuffel voor iedereen en tot het volgende bericht.
Samantha
Dinsdagochtend zijn we vertrokken vanuit Regina richting Manitoba. Henk voelde zich niet echt lekker (buikpijn, misselijk, overgeven, warm) dus ik heb dit stuk gereden. Na de nodige plaspauzes kwamen we tegen 5 uur in Winnipeg aan. We zijn op zoek gegaan naar een hotel vlak buiten Winnipeg. Henk voelde zich echt beroerd dus leek ons dit de beste oplossing. Weer niet kamperen! Vooral de kinderen waren telleurgesteld maar hadden wel door dat papa echt geen tent op kon zetten.
In het plaatsje Steinbach vonden we een Days Inn hotel (hetzelfde als in Regina) met een zwembad! We hebben Henk in bed gelegd en zijn boodschappen gaan doen. Na te hebben gegeten op onze hotelkamer (kippesoep uit de magnetron, stokbrood, yoghurt en fruit) ben ik met de kids het zwembad ingedoken. We hadden het hele zwembad voor ons alleen.......
Midden in de nacht merkte ik wel dat Henk lag te draaien en te woelen. Koorts!
Kortom, we hebben besloten om vandaag (woensdag) in het hotel te blijven. Henk moet eerst een beetje beter worden voordat we onze reis (hopelijk morgen) voortzetten richting Ontario.
Iedereen is bezorgd om Henk. Het is lief om te zien hoe de kids voor hem zorgen. 'Papa, wil je nog wat eten, wat drinken?' Alles blijft er in ieder geval in!
Vanmiddag ga ik met de kinderen op zoek naar het mennonietendorp hier in de buurt. Het is een soort museum waarin ze allerlei ambachten laten zien. En waarschijnlijk liggen we vanavond weer in het zwembad.
Het weer is hier bewolkt maar wel warm.
Een hele dikke knuffel voor iedereen en tot het volgende bericht.
Samantha
maandag 28 juli 2008
Blair Residence and Saskatchewan
Beste familie en vrienden,
Vandaag zijn we dus vertrokken vanuit Chestermere waar we het weekend logeerden bij de familie Blair. Wat een schatten!! Gisteravond hebben we gezellig met z'n allen naar een film (Underdog) gekeken en vanmorgen werden we gewekt met de geur van versgebakken Cinnamon Buns. Heerlijk. Om ongeveer 9 uur zaten we in de auto onderweg naar Saskatchewan.
De cruisecontrol op 110 km/uur gezet en gaan met die banaan. Er wordt van Saskatchewan gezegd dat je er je hond kunt zien weglopen voor drie dagen (en als je op een stoel staat zelfs vier) omdat het zo vlak is. Eerlijk gezegd viel dat best wel een beetje mee. Vergeleken met Alberta misschien wel, 
maar als je het vergelijkt met Nederland, absoluut niet. Prachtige landschappen en luchten gezien, maar om een uur of 2 begon het te regenen, te onweren en te hagelen. De lokale countryzender vertelde ons dat het noodweer zou aanhouden tot een uur of 10 's avonds. Omdat we morgenochtend om een uur of 9 weer verder wilden, hebben we maar besloten om een hotel te zoeken in Regina. Om een uur of 5 kwamen we in Regina (ongeveer 785 km vanaf Calgary) aan en hadden we snel een hotel gevonden. Na gegeten te hebben bij KFC, zijn we snel het zwembad ingedoken. Heerlijk hoor, na een hele dag in de auto van de glijbaan en lekker relaxen in de hottub.
Vandaag zijn we dus vertrokken vanuit Chestermere waar we het weekend logeerden bij de familie Blair. Wat een schatten!! Gisteravond hebben we gezellig met z'n allen naar een film (Underdog) gekeken en vanmorgen werden we gewekt met de geur van versgebakken Cinnamon Buns. Heerlijk. Om ongeveer 9 uur zaten we in de auto onderweg naar Saskatchewan.
De cruisecontrol op 110 km/uur gezet en gaan met die banaan. Er wordt van Saskatchewan gezegd dat je er je hond kunt zien weglopen voor drie dagen (en als je op een stoel staat zelfs vier) omdat het zo vlak is. Eerlijk gezegd viel dat best wel een beetje mee. Vergeleken met Alberta misschien wel, 
maar als je het vergelijkt met Nederland, absoluut niet. Prachtige landschappen en luchten gezien, maar om een uur of 2 begon het te regenen, te onweren en te hagelen. De lokale countryzender vertelde ons dat het noodweer zou aanhouden tot een uur of 10 's avonds. Omdat we morgenochtend om een uur of 9 weer verder wilden, hebben we maar besloten om een hotel te zoeken in Regina. Om een uur of 5 kwamen we in Regina (ongeveer 785 km vanaf Calgary) aan en hadden we snel een hotel gevonden. Na gegeten te hebben bij KFC, zijn we snel het zwembad ingedoken. Heerlijk hoor, na een hele dag in de auto van de glijbaan en lekker relaxen in de hottub.Morgen proberen we weer een grote rit te maken zodat we in de westelijke helft van Manitoba uitkomen. Van daaruit Ontario in en dan zien we wel weer verder.
Bedankt voor alle opbeurende en lieve mailtjes. Zo gauw we weer internet verbinding hebben horen jullie weer van ons.
Groetjes,
Henk
zondag 27 juli 2008
Kananaskis Country
Hi allemaal,
Na een kleine wandeling hebben we heerlijk buiten ontbeten waarbij de natuur, in de vorm van een hert, wel erg dichtbij kwam.
Nou, de grote trip is begonnen.
Afgelopen vrijdag om 9.30 uur moesten we uit ons huis en we hadden besloten om eerst maar eens de Rockies "Good Bye" te zeggen. Na veel geprop hadden we al onze spullen in onze rental, en na de nodige afscheidsbezoekjes in Calgary, vertrokken we om een uur of 4 's middags richting de bergen. Gaandeweg de 1 uur durende reis besloten 
we naar Kananaskis te gaan i.p.v. Banff (te druk in het hoogseizoen!!). In de Delta Lodge in Kananaskis hadden ze plek genoeg en de vriendelijke dame achter de balie upgrade ons zelfs naar een prachtige grote kamer met twee verdiepingen en twee badkamers!! Alles zag er echt prachtig uit, maar het mooiste van alles was....... het uitzicht. 
Vanaf het bed had je door het grote raam een prachtige "view" op de Rockies.
we naar Kananaskis te gaan i.p.v. Banff (te druk in het hoogseizoen!!). In de Delta Lodge in Kananaskis hadden ze plek genoeg en de vriendelijke dame achter de balie upgrade ons zelfs naar een prachtige grote kamer met twee verdiepingen en twee badkamers!! Alles zag er echt prachtig uit, maar het mooiste van alles was....... het uitzicht. 
Vanaf het bed had je door het grote raam een prachtige "view" op de Rockies.Na de nodige oooh's en aah's van de kinderen (wat een lekkere zeepjes, lotions, zonnebrandolie, badjassen, koffie, openhaard, etc.) zijn we eerst lekker gaan eten. Na de maaltijd snel de zwemspullen gepakt en richting zwembad vertrokken. Sam en Thijs zijn eerst lekker gaan fitnessen terwijl Sanne, Daan en ik het zwembad onveilig zijn gaan maken. Aan het eind van de avond zijn we (te) laat weer naar onze kamer vertrokken, zodat we pas om een uur of half twaalf in bed lagen (SCHANDE!!!!). Het gevolg was dat we 's morgens eerst maar eens lekker hebben uitgeslapen, gebadderd en uiteindelijk moesten haasten om om 11 uur uit te kunnen checken.
Na een kleine wandeling hebben we heerlijk buiten ontbeten waarbij de natuur, in de vorm van een hert, wel erg dichtbij kwam.De middag hebben we gebruikt om via Kananaskis Country terug te rijden naar Chestermere. Onderweg hebben we genoten van de vele verschillende landschappen waar je doorheen rijd. In Chestermere aangekomen werden 
we hartelijk verwelkomt door Brenda en Dave, kennissen van ons, waar we de rest van het weekend zijn gebleven. In hun prachtige basement, hebben we met ons gezinnetje compleet ons eigen verblijf met badkamer, keukentje en slaapkamers. Wat een luxe en gastvrijheid!!!
we hartelijk verwelkomt door Brenda en Dave, kennissen van ons, waar we de rest van het weekend zijn gebleven. In hun prachtige basement, hebben we met ons gezinnetje compleet ons eigen verblijf met badkamer, keukentje en slaapkamers. Wat een luxe en gastvrijheid!!!Morgen vertrekken we definitief voor de oversteek naar Toronto en als de internetverbinding het een beetje toelaat, komt ons volgende berichtje uit Sasketchewan of Manitoba.
Een "big hug" voor iedereen en God bless you all!!
Henk
donderdag 24 juli 2008
De verhuizing
Hallo allemaal,
Het is zover!!
De afgelopen dagen zijn de verhuizers geweest en hebben alles ingepakt. Gisteren reed de container de straat uit, op weg naar Nederland. Vreemd hoor om op matjes in een leeg huis te slapen.
Morgen gaan we onze huurauto halen, vrijdag is de overdracht van het huis, zaterdag bezoeken
we nog een aantal vrienden, zondag een BBQ van de kerk en maandag vertrekken we voor de grote trip naar Toronto!!!
We hebben onszelf een laptop aangeschaft zodat we onderweg nog een beetje online kunnen blijven. Op die manier blijven jullie een beetje op de hoogte van onze trip en kunnen wij de laatste zaken afhandelen.
Voor nu allemaal een hele dikke knuffel en tot mails/horens/ziens!!
Het is zover!!
De afgelopen dagen zijn de verhuizers geweest en hebben alles ingepakt. Gisteren reed de container de straat uit, op weg naar Nederland. Vreemd hoor om op matjes in een leeg huis te slapen.
Morgen gaan we onze huurauto halen, vrijdag is de overdracht van het huis, zaterdag bezoeken
we nog een aantal vrienden, zondag een BBQ van de kerk en maandag vertrekken we voor de grote trip naar Toronto!!!We hebben onszelf een laptop aangeschaft zodat we onderweg nog een beetje online kunnen blijven. Op die manier blijven jullie een beetje op de hoogte van onze trip en kunnen wij de laatste zaken afhandelen.
Voor nu allemaal een hele dikke knuffel en tot mails/horens/ziens!!
Henk
maandag 7 juli 2008
De terugreis
Hallo allemaal,
Het is een tijdje stil geweest rondom de familie in Canada. Dat wil zeggen, we hebben een tijdje niets van ons laten horen via deze weg maar we hebben niet stilgezeten, Integendeel! Het zal voor de meeste van jullie geen verrassing meer zijn, we komen terug naar Nederland!
Het is een emotioneel bewogen jaar geweest. We hebben elkaar maar ook onszelf goed leren kennen. Ik ben er achter gekomen dat Nederland mijn thuisland is en dat ik niet in Canada wil blijven wonen. Ik mis de familie, vrienden, mijn werk…. Kortom, ik heb heimwee.
Dit geldt echter niet voor de rest van de Nijeboers. Zij hebben het hier erg naar hun zin en vinden het dus ook erg moeilijk om weer terug te gaan naar Nederland.
Dat dit de nodige spanningen met zich heeft meegebracht, kunnen jullie je vast wel voorstellen.
Hoe dan ook, ons huis is verkocht, onze spullen worden (weer) ingepakt en verhuisd op 21,22 en 23 juli. Wij vertrekken op 25 juli, met een huurauto, naar Toronto. Daar nemen we op 11 augustus het vliegtuig naar Nederland.
We huren per 1 augustus een woning in Harkstede (Hoofdweg 44, 9617 AH). Ik ga weer aan het werk als managementassistente op het Alfa-college en Henk kan weer op het UMCG aan de slag als coördinerend analist.
Thijs zal naar het Maartenscollege gaan in Haren en Sanne en Daan – hopelijk – naar de basisschool in Harkstede.
Ik wil jullie allemaal heel erg bedanken voor alle e-mails, telefoontjes, brieven en kaarten die we de afgelopen tijd mochten ontvangen. En ik hoop jullie allemaal in Nederland weer te zien.
Knuffel , Samantha
Het is een tijdje stil geweest rondom de familie in Canada. Dat wil zeggen, we hebben een tijdje niets van ons laten horen via deze weg maar we hebben niet stilgezeten, Integendeel! Het zal voor de meeste van jullie geen verrassing meer zijn, we komen terug naar Nederland!
Het is een emotioneel bewogen jaar geweest. We hebben elkaar maar ook onszelf goed leren kennen. Ik ben er achter gekomen dat Nederland mijn thuisland is en dat ik niet in Canada wil blijven wonen. Ik mis de familie, vrienden, mijn werk…. Kortom, ik heb heimwee.
Dit geldt echter niet voor de rest van de Nijeboers. Zij hebben het hier erg naar hun zin en vinden het dus ook erg moeilijk om weer terug te gaan naar Nederland.
Dat dit de nodige spanningen met zich heeft meegebracht, kunnen jullie je vast wel voorstellen.
Hoe dan ook, ons huis is verkocht, onze spullen worden (weer) ingepakt en verhuisd op 21,22 en 23 juli. Wij vertrekken op 25 juli, met een huurauto, naar Toronto. Daar nemen we op 11 augustus het vliegtuig naar Nederland.
We huren per 1 augustus een woning in Harkstede (Hoofdweg 44, 9617 AH). Ik ga weer aan het werk als managementassistente op het Alfa-college en Henk kan weer op het UMCG aan de slag als coördinerend analist.
Thijs zal naar het Maartenscollege gaan in Haren en Sanne en Daan – hopelijk – naar de basisschool in Harkstede.
Ik wil jullie allemaal heel erg bedanken voor alle e-mails, telefoontjes, brieven en kaarten die we de afgelopen tijd mochten ontvangen. En ik hoop jullie allemaal in Nederland weer te zien.
Knuffel , Samantha
dinsdag 27 mei 2008
May Long Weekend
Lieve allemaal,
Na een rit van anderhalf uur, en een ontbijtje bij de Timmy Ho (sorry, Tim Hortons) kwamen we in Banff aan. Snel een camping opgezocht en met z'n allen de tent opgezet (komt'ie je bekend voor Alma??).
's Middags zijn we de omgeving een beetje gaan verkennen. Vooral de Hoodoo's (stenen pilaren, waar al de zachte grond omheen is wegggesleten in de afgelopen eeuwen) waren prachtig. Maar ook de nog steeds besneeuwde bergtoppen en de al ontluikende natuur was erg indrukwekkend.
's Avond zijn we een beetje op tijd de tent ingedoken want de volgend morgen wilden we er een beetje vroeg (7 uur!!) uit. Gelukkig hadden we voldoende warme kleren en dekens meegenomen, want 's nachts koelde het flink af zodat sokken en zelfs een extra fleece trui in de slaapzak geen overbodige luxe waren!! Een voordeel van de koude nachten is, dat als je er om 7 uur uitgaat je gelijk ook goed wakker bent!
Na een kort ritje van een minuut of 15 stonden we bij Sunshine Village. 1 van de grootste ski-centra in de Canadese Rockies en open tot en met dit weekend. Na eerst met de Gondola naar de toppen van de Rockies te zijn gebracht, bonden we de ski's onder en het feest beginnen. Om je een beetje een idee te geven heb ik behalve van de kids ook wat plaatjes geschoten van de omgeving.
Gelukkig hou ik met fietsen nog een beetje m'n conditie op peil, want anders. Maar deze oude man heeft ontzettend genoten. Aan het eind van de dag, met zere knieen, weer met de Gondel naar beneden.
Zoals iedereen wel heeft meegekregen, is Samantha de afgelopen twee weken in Nederland geweest. Ik bleef dus, als onbestorven weduwnaar, achter met de drie kids. Hieronder een "korte" omschrijving hoe wij ons vermaakt hebben.
Vrijdag 9 mei 's avonds om een uur of acht hebben we Samantha naar het vliegveld gebracht. Wel moeilijk hoor voor de kids, maar na een paar kleine traantjes ging het weer goed met ze. Snel naar huis toe en het bed in. Zaterdagmorgen werd ik wakker gemaakt met een heerlijk ontbijtje op bed!!!! Wat een schatten.
Het plan was om te gaan fietsen met z'n viertjes, maar eerst nog "even" wachten op een telefoontje van mama........... Dat werd een paar uurtjes wachten, want op Schiphol werd gestaakt! Gelukkig was verder alles goed gegaan met Samantha zodat we met een gerust hart op onze fietsen konden stappen. Na een wilde rit over "Nose Hill", een groot natuurterrein een paar minuutjes bij ons vandaan, kwamen we met onze fietskleren onder de modder (Thijs mocht de paden uitkiezen.....) in het winkelcentrum aan. Blijkbaar toch niet zo gewoon als we dachten, een vader met 3 kids in fietskleding, want we kregen aardig wat bekijks. Na een MAMA-burger (het was tenslotte de volgende dag moederdag) en een kopje koffie bij de Tim Hortons kwamen we om een uur of zeven thuis, met ongeveer 30 km. in de, lichtelijk verbrande, benen. Heerlijk!!
De volgende dag na kerktijd hebben we het nog een dunnetjes overgedaan, zodat we dat weekend wel voldoende beweging hebben gekregen.
Maandag begon school en werk weer als gewoonlijk. 's Morgens heb ik de kids bij school afgezet en ben doorgereden naar m'n werk. Na schooltijd werden de kids door een collega van Samantha thuis afgezet waar onze buurvrouw een oogje in het zeil hielt. Toen ik om 6 uur thuis kwam, was al het huiswerk keurig gedaan!!! Snel gekookt en onder het genot van Hannah Montana gegeten. Gedurende de week hebben we ons langzaam maar zeker klaargemaakt voor ons MAY LONG WEEKEND.
We hadden allemaal vrij van vrijdag tot en met maandag en waren vast besloten daarvan te gaan genieten!! De kampeerspulletjes bij elkaar gezocht, de ski-spullen klaargelegd en wat etens voorraden ingeslagen. Donderdagavond de auto alvast ingepakt en vrijdagmorgen, na een kort telefoontje met Samantha, kon het feest beginnen.
Na een rit van anderhalf uur, en een ontbijtje bij de Timmy Ho (sorry, Tim Hortons) kwamen we in Banff aan. Snel een camping opgezocht en met z'n allen de tent opgezet (komt'ie je bekend voor Alma??).
Vervolgens hebben we een voorraadje hout opgehaald om ons kampvuurtje aan te kunnen steken. Het hele weekend hebben we op ons houtvuur gekookt, gepoft en gebraden. Een groot feest, en je kunt je enigzins voorstellen hoe onze kleren roken na het weekend!!!
's Middags zijn we de omgeving een beetje gaan verkennen. Vooral de Hoodoo's (stenen pilaren, waar al de zachte grond omheen is wegggesleten in de afgelopen eeuwen) waren prachtig. Maar ook de nog steeds besneeuwde bergtoppen en de al ontluikende natuur was erg indrukwekkend.
's Avond zijn we een beetje op tijd de tent ingedoken want de volgend morgen wilden we er een beetje vroeg (7 uur!!) uit. Gelukkig hadden we voldoende warme kleren en dekens meegenomen, want 's nachts koelde het flink af zodat sokken en zelfs een extra fleece trui in de slaapzak geen overbodige luxe waren!! Een voordeel van de koude nachten is, dat als je er om 7 uur uitgaat je gelijk ook goed wakker bent!
Na een kort ritje van een minuut of 15 stonden we bij Sunshine Village. 1 van de grootste ski-centra in de Canadese Rockies en open tot en met dit weekend. Na eerst met de Gondola naar de toppen van de Rockies te zijn gebracht, bonden we de ski's onder en het feest beginnen. Om je een beetje een idee te geven heb ik behalve van de kids ook wat plaatjes geschoten van de omgeving. 
De kids komen langzaam maar zeker in het stadium dat niet papa meer te hard gaat, maar dat papa moeite heeft om hun bij te houden. Kom pap, lekker tussen de boompjes door en springen over de heuveltjes!!!
Gelukkig hou ik met fietsen nog een beetje m'n conditie op peil, want anders. Maar deze oude man heeft ontzettend genoten. Aan het eind van de dag, met zere knieen, weer met de Gondel naar beneden.
Op de camping aangekomen, alle spullen even lekker uitgehangen om te drogen, zodat alles weer droog de tas in kon.
Wat heerlijk is het om na een dag skieen lekker je kampvuurtje aan te kunnen maken en marshmallows te roosteren!! 
Zondags hebben we eerst maar eens een beetje uitgeslapen, een na een ontbijtje van hotdogs (ja, ja, geroosterd boven ons kampvuur) zijn we de rest van de dag heerlijk wezen wandelen. Onderweg vonden we nog een totaal afgekloven skelet ven waarschijnlijk een hert. Reuze spannend hoor!!
Helaas vliegt zo'n weekend voorbij en vertrokken we maandag weer richting Calgary. Daar aangekomen, moest natuurlijk alle troep weer opgeruimd worden en wassen gedraaid worden om de kampvuur lucht een beetje uit alle kleren te krijgen. Wat ben ik blij met drie kinderen die zo goed meehelpen!!!! Ons fantastische weekend hebben we afgesloten zoals het hoort: met de afhaal chinees.
De daarop volgende week vloog gelukkig voorbij, zodat het voor we het wisten al weer zaterdag was en we Samantha op konden halen. Als je elkaar weer ziet na twee weken, weet je het weer zeker:
WE HOREN MET Z'N VIJFJES GEWOON BIJ ELKAAR, WAAR OOK OP DEZE AARDBOL!!!
Thijs heeft trouwens in deze week ook nog een kamp van school gehad. Hij heeft een aardige partij foto's gemaakt (met Opa's "oude" camera) en zal daar binnenkort wel wat over schrijven.
Zeg, allemaal een dikke knuffel en tot schrijfs,
Henk
zondag 20 april 2008
Canadees weer!
Hallo allemaal,
Hierbij even een paar foto's om jullie een indruk te geven van de weersomstandigheden (maar vooral van de snelle weersveranderingen) hier.
De 2e serie foto's zijn vandaag (een week later) gemaakt. Het sneeuwt hier vanaf vrijdag (gelukkig niet de hele tijd door) en het is -5 graden Celsius. We zijn voor de foto op ons terras gaan zitten maar waren daarna vrij snel weer binnen.
Hierbij even een paar foto's om jullie een indruk te geven van de weersomstandigheden (maar vooral van de snelle weersveranderingen) hier.
De 1e foto's zijn gemaakt op zondag 13 april. Het was dat weekend tussen de 20 en de 24 graden Celcius. We zaten die middag op ons terras achter in onze tuin.
De 2e serie foto's zijn vandaag (een week later) gemaakt. Het sneeuwt hier vanaf vrijdag (gelukkig niet de hele tijd door) en het is -5 graden Celsius. We zijn voor de foto op ons terras gaan zitten maar waren daarna vrij snel weer binnen.
Als het goed is wordt het vanaf woensdag weer wat warmer. Gelukkig! Laat de lente nou maar kom
en.........
en.........
Abonneren op:
Posts (Atom)
